II wojna światowa — etapy, okupacja i skutki

Pierwszy etap to agresja Niemiec i ZSRR na Polskę oraz szybkie podboje w Europie. W 1940 roku Niemcy zajęły między innymi Francję, a Wielka Brytania oparła się niemieckim nalotom. Sytuacja zmieniła się w 1941 roku, gdy Niemcy zaatakowały ZSRR, a Japonia — Pearl Harbor.

Od 1942 roku państwa koalicji zaczęły przechodzić do ofensywy. Przełomowe bitwy to Stalingrad, Kursk i lądowanie w Normandii w 1944 roku. Wyzwalanie Europy i ofensywa na Pacyfiku doprowadziły do kapitulacji Niemiec w maju 1945 i Japonii we wrześniu 1945.

Niemcy podzielili okupowane ziemie i prowadzili politykę terroru. W Polsce powstały obozy, getta i obozy zagłady, a ludność była zmuszana do pracy i przesiedleń. Polskie Państwo Podziemne organizowało opór, a Armia Krajowa prowadziła walki i powstańcza działalność.

Holocaust to systematyczna zagłada ludności żydowskiej przez nazistowskie Niemcy. Zginęło około sześciu milionów osób. Zagłada objęła także Romów i inne grupy. Pamięć o Holocaustzie jest przestrogą i częścią europejskiej tożsamości.

Wojna zmieniła mapę Europy i światowy układ sił. Powstały dwa supermocarstwa — USA i ZSRR — a Niemcy i Polska zostały przesunięte na zachód. Uchwalono Kartę Narodów Zjednoczonych i utworzono ONZ, aby zapobiegać kolejnym wojnom.

Odpowiedzialność za zbrodnie wojenne stała się podstawą prawa międzynarodowego, m.in. w procesach norymberskich. W Europie Środkowo-Wschodniej zapanował komunizm, a świat wszedł w okres zimnej wojny.