Dwa kwasy siarkowe
Rozróżnij H₂SO₃ i H₂SO₄.
- 1. H₂SO₃ → kwas siarkowy(IV).
- 2. H₂SO₄ → kwas siarkowy(VI).
Odpowiedź: H₂SO₃ — kwas siarkowy(IV); H₂SO₄ — kwas siarkowy(VI)
Nauka od podstaw · Chemia · Klasa 8
W szkolnym modelu Arrheniusa kwasy w roztworze wodnym prowadzą do powstawania jonów wodorowych zapisywanych skrótowo jako H⁺ oraz anionów reszty kwasowej. W rzeczywistej wodzie proton nie występuje jako izolowany H⁺, dlatego zapis H⁺ traktujemy tutaj jako szkolne uproszczenie.
W uproszczonym szkolnym ujęciu Arrheniusa kwas jest substancją, która w roztworze wodnym prowadzi do powstawania jonów H⁺ i anionów reszty kwasowej. Zapis H⁺ jest skrótem używanym w szkolnych równaniach; w wodzie proton jest związany z cząsteczkami wody.
Wzory omawianych kwasów zwykle zaczynają się od H. Liczba atomów wodoru na początku wzoru wiąże się w prostym modelu z ładunkiem całej reszty kwasowej, np. HCl → Cl⁻, H₂SO₄ → SO₄²⁻, H₃PO₄ → PO₄³⁻.
Kwas chlorowodorowy, nazywany także kwasem solnym, jest wodnym roztworem chlorowodoru. Sam wzór HCl może opisywać chlorowodór, dlatego w precyzyjnym zapisie roztworu można użyć HCl(aq).
Kwasy tlenowe zawierają w swoim wzorze tlen, np. H₂SO₄, HNO₃, H₂CO₃ i H₃PO₄. Kwasy beztlenowe nie zawierają tlenu, np. HCl i H₂S.
O klasyfikacji decyduje obecność symbolu O we wzorze kwasu, a nie sama nazwa pierwiastka w reszcie kwasowej.
W nazwach części kwasów tlenowych podajemy liczbę rzymską określającą stopień utlenienia centralnego pierwiastka. Pozwala to rozróżnić np. H₂SO₃ — kwas siarkowy(IV) oraz H₂SO₄ — kwas siarkowy(VI).
Liczba rzymska w nazwie nie jest indeksem we wzorze. Wzór trzeba znać lub poprawnie wyprowadzić w szerszym dziale o wartościowości i jonach.
Rozróżnij H₂SO₃ i H₂SO₄.
Odpowiedź: H₂SO₃ — kwas siarkowy(IV); H₂SO₄ — kwas siarkowy(VI)
Po odłączeniu jonów H⁺ w szkolnym modelu pozostaje anion reszty kwasowej. Dla cząsteczki obojętnego kwasu całkowity dodatni ładunek odłączonych H⁺ musi być równoważony przez ujemny ładunek reszty.
Dlatego z H₂SO₄ otrzymujemy w sumarycznym uproszczonym zapisie 2 H⁺ i SO₄²⁻, a z H₃PO₄ — 3 H⁺ i PO₄³⁻. Dla kwasów wieloprotonowych rzeczywisty przebieg dysocjacji może być etapowy; tutaj ćwiczymy bilans składu i ładunku.
Podaj wzór i ładunek reszty kwasowej kwasu H₃PO₄.
Odpowiedź: PO₄³⁻
W tym materiale zapisujemy dysocjację w uproszczonej postaci z H⁺, aby ćwiczyć skład i ładunki jonów. Dla HCl zapisujemy HCl → H⁺ + Cl⁻. Dla HNO₃: HNO₃ → H⁺ + NO₃⁻.
Dla kwasu wieloprotonowego można zapisać szkolny bilans sumaryczny, np. H₂SO₄ → 2 H⁺ + SO₄²⁻. Nie oznacza to, że każdy kwas wieloprotonowy w rzeczywistym roztworze oddaje wszystkie protony jednocześnie i całkowicie.
Sprawdź sumę ładunków po prawej stronie H₂SO₄ → 2 H⁺ + SO₄²⁻.
Odpowiedź: suma ładunków = 0
W typowych szkolnych warunkach wodny roztwór o pH mniejszym niż 7 ma odczyn kwasowy, pH około 7 oznacza odczyn obojętny, a pH większe niż 7 — zasadowy.
pH jest wielkością bez jednostki. Sama wartość pH nie mówi bez dodatkowych danych, jaki dokładnie kwas znajduje się w roztworze ani jaka jest jego całkowita zawartość.
W zadaniach o kwasach kontroluj osobno wzór, indeksy, liczbę rzymską w nazwie oraz ładunek reszty kwasowej. To cztery różne informacje.
Linki są dobierane z opublikowanych materiałów na podstawie relacji tematu, a nie podobieństwa słów w tytule.
Materiały wskazane w tej lekcji jako wcześniejsza wiedza.
Tematy, które jawnie wskazują tę lekcję jako wymagane przygotowanie.
Inne formy pracy nad dokładnie tym samym zagadnieniem.
Quiz diagnostyczny
Działa bez konta. Po odpowiedzi od razu zobaczysz jednoznaczny wynik i wyjaśnienie.
1. H₂SO₄ to:
2. H₂SO₃ to:
3. Kwas azotowy(V) ma wzór:
4. Który kwas jest beztlenowy?
5. Reszta kwasowa H₂SO₄ to:
6. Reszta kwasowa H₃PO₄ to:
7. Uproszczony szkolny zapis HCl to:
8. pH = 3 oznacza w typowym szkolnym ujęciu odczyn:
9. pH ma jednostkę:
10. Co jest ważnym ograniczeniem zapisu H₂SO₄ → 2 H⁺ + SO₄²⁻?
Następny krok
Jeżeli przygotowujesz się do sprawdzianu, wybierz dopasowany materiał dla tego tematu i klasy albo wygeneruj własny zestaw.