Gerund and infinitive — wyjaśnienie krok po kroku

Niektóre czasowniki są regularnie łączone z formą -ing, inne z to + infinitive, a część dopuszcza więcej niż jeden wzorzec. Dlatego uczymy się nie tylko znaczenia słowa, ale też tego, co może po nim wystąpić.

Przykładowo enjoy cooking jest poprawne, a „enjoy to cook” nie jest standardowym wzorcem. Z kolei want to cook jest poprawne, a „want cooking” nie wyraża zwykłego znaczenia „chcieć coś zrobić”.

Do częstych czasowników wymagających -ing należą enjoy, avoid, mind, finish, suggest, consider, practise, miss i keep. W szkolnych zdaniach warto zapamiętać je jako całe pary: enjoy reading, avoid being late, finish doing homework.

Po tych czasownikach nie wstawiamy automatycznie to. Mówimy She suggested going by bus, nie „suggested to go” w tym podstawowym wzorcu.

Do częstych czasowników łączących się z to-infinitive należą want, hope, decide, plan, promise, offer, refuse, learn, choose i manage. Ucz się ich jako want to go, decide to stay, promise to help.

Po to występuje podstawowa forma czasownika: to go, to study, to be. Nie dodajemy wtedy końcówki -ing.

Jeśli po przyimku pojawia się czasownik, zwykle używamy formy -ing: after eating, before leaving, without saying, by practising, interested in learning, good at drawing.

Ta zasada dotyczy funkcji przyimka, a nie wyglądu pojedynczego słowa. Dlatego trzeba rozpoznać konstrukcję, a nie tylko szukać słowa to.

W wyrażeniu look forward to słowo to jest przyimkiem, dlatego po nim używamy -ing: I look forward to seeing you. Nie jest to zwykłe to tworzące infinitive.

To jeden z najczęstszych testowych przykładów pokazujących, że samo wystąpienie słowa to nie wystarcza do wyboru formy czasownika.

Like, love, hate i prefer mogą w wielu zwykłych kontekstach występować zarówno z -ing, jak i z to-infinitive. Różnica znaczeniowa bywa niewielka i zależy od kontekstu, dlatego nie oznaczaj jednej z form automatycznie jako błędnej.

Forma -ing często mocniej odnosi się do samej czynności lub doświadczenia, a to-infinitive może mocniej podkreślać wybór, zwyczaj lub preferowany sposób działania. Na poziomie tej lekcji najważniejsze jest rozpoznanie, że oba wzorce mogą być poprawne.

Po would like używamy to-infinitive: I would like to order, She would like to travel. Nie stosujemy tu zwykłego wzorca like + -ing.

Pytanie Would you like to come? jest standardową konstrukcją zaproszenia lub propozycji.

Stop doing oznacza przerwać lub zakończyć daną czynność: He stopped talking = przestał mówić.

Stop to do oznacza zatrzymać lub przerwać inną czynność po to, żeby wykonać nową: We stopped to buy water = zatrzymaliśmy się, żeby kupić wodę.

Remember doing odnosi się do pamięci o wcześniejszym wydarzeniu: I remember meeting her = pamiętam, że ją spotkałem.

Remember to do oznacza pamiętać, żeby wykonać czynność: Remember to lock the door = pamiętaj, żeby zamknąć drzwi.

Try to do oznacza podjąć próbę wykonania czegoś, często gdy zadanie jest trudne lub nie wiadomo, czy się uda: I tried to open the window.

Try doing może oznaczać wypróbowanie sposobu lub rozwiązania, żeby zobaczyć rezultat: Try restarting the computer.

Nie twórz wzorców według polskiego tłumaczenia. Ucz się całych połączeń: enjoy doing, want to do, good at doing.

Nie używaj to po enjoy, avoid, mind czy finish w podstawowych konstrukcjach tej lekcji: enjoy swimming, nie „enjoy to swim”.

Nie używaj -ing po want, decide czy plan w zwykłym znaczeniu zamiaru: decide to leave, nie „decide leaving”.

Po przyimku używaj -ing: without saying, good at drawing. Pamiętaj, że to w look forward to również jest przyimkiem.

Nie traktuj stop doing i stop to do jako zamiennych. To samo dotyczy remember i try — forma może zmienić znaczenie.