Food and shopping vocabulary — wyjaśnienie krok po kroku

Fruit obejmuje np. apples, bananas i oranges; vegetables — carrots, tomatoes czy onions. Dairy products to m.in. milk, cheese i yoghurt. Meat i fish są osobnymi szerokimi kategoriami, a bread, rice, pasta i cereal to częste produkty zbożowe lub skrobiowe.

Kategorie są użyteczne językowo, ale nie służą tu do oceniania diety ani formułowania porad zdrowotnych. Celem jest słownictwo i komunikacja.

Breakfast to pierwszy posiłek dnia w typowym opisie, lunch to posiłek w środku dnia, dinner często główny późniejszy posiłek, a snack to mała przekąska między większymi posiłkami. Nazwy i pory posiłków różnią się między osobami, regionami i rodzinami.

Dlatego uczymy się funkcji słów, a nie sztywnej godziny. I usually have lunch at school opisuje zwyczaj konkretnej osoby, nie uniwersalną regułę.

Apple, egg i sandwich są policzalne: one apple, two eggs, three sandwiches. Milk, rice, bread i water są zwykle niepoliczalne, gdy mówimy o substancji lub jedzeniu ogólnie: some milk, some rice, some bread.

Opakowanie lub porcja może uczynić ilość policzalną: two bottles of water, three bags of rice, a loaf of bread. Nie oznacza to, że samo water albo bread stało się zwykłym countable noun w tym znaczeniu.

Bottle of water, carton of milk, packet of biscuits, bag of rice, loaf of bread, slice of cheese, kilo of apples i litre of juice pozwalają precyzyjnie wyrażać ilość.

Dobór container zależy od produktu i realnego sposobu pakowania. Językowe wzorce warto zapamiętywać jako całe połączenia, np. a loaf of bread zamiast tłumaczyć każde słowo osobno.

How much is this? pytamy o cenę jednej rzeczy lub elementu wskazanego jako singular. How much are these? pasuje do rzeczy mnogich. Odpowiedź może brzmieć It’s £4.50 albo They’re £8.

How much może też pytać o ilość rzeczownika niepoliczalnego: How much milk do we need? Kontekst odróżnia price od quantity.

Can I have a bottle of water, please? to naturalna prośba o produkt. I’d like a kilo of apples, please. jest uprzejmym sposobem złożenia zamówienia. Have you got any wholemeal bread? pyta, czy sklep ma dany produkt.

Po Can I have…? nie dodajemy to. I’d like jest skrótem od I would like i łączy się z rzeczownikiem albo to-infinitive zależnie od dalszej konstrukcji; w tym temacie ćwiczymy prośbę o rzecz.

W zwykłych twierdzeniach some jest częste: We need some tomatoes. W przeczeniach i neutralnych pytaniach częste jest any: We haven’t got any milk. Have you got any bananas?

Prośby i oferty mogą naturalnie używać some mimo formy pytającej: Can I have some water? Would you like some bread? Nie stosujemy więc fałszywej reguły „każde pytanie = any”.

How many łączy się z policzalną liczbą mnogą: How many apples do you need? How much łączy się z niepoliczalnym: How much rice do you need?

To ten sam kontrast, który występuje w Quantifiers, ale tutaj używamy go do listy zakupów i zamawiania ilości.

Cash oznacza gotówkę, card — kartę, receipt — paragon/potwierdzenie zakupu, a change — resztę. Can I pay by card? to pytanie o możliwość zapłaty kartą. Here you are jest naturalne przy podawaniu pieniędzy, karty albo przedmiotu.

Change w znaczeniu reszty jest zwykle traktowane jako rzeczownik niepoliczalny: Here’s your change.

Nie używaj zwykłego „two breads” dla dwóch bochenków. Powiedz two loaves of bread.

Nie myl How much is this? (cena jednej rzeczy) z How many…? (liczba policzalnych elementów).

Nie stosuj reguły „pytanie = any” bez wyjątków. W prośbie Can I have some water? some jest naturalne.

Nie mów „Can I to have…?”. Po can użyj base verb: Can I have…?

Nie myl receipt z recipe: receipt to paragon, recipe to przepis kulinarny.