School vocabulary and classroom language — wyjaśnienie krok po kroku

Teacher to nauczyciel lub nauczycielka, student/pupil to uczeń lub uczennica, a classmate to osoba z tej samej klasy. Head teacher to dyrektor lub dyrektorka szkoły w typowym brytyjskim kontekście.

Nie tłumacz automatycznie polskiego „student” jako English student tylko wtedy, gdy chodzi o studia. W angielskim student może oznaczać również osobę uczącą się w szkole; pupil jest częste szczególnie przy młodszych uczniach w brytyjskim angielskim.

Classroom to sala lekcyjna, library to biblioteka, gym to sala gimnastyczna, canteen to stołówka, playground to boisko lub szkolny plac do zabawy, a computer room/lab to pracownia komputerowa.

W krótkich dialogach przydają się pytania Where is the library? i Where is our classroom? Odpowiedź może być bardzo prosta: It’s next to the gym. It’s upstairs. It’s on the first floor.

Do częstych nazw przedmiotów należą Maths/Math, English, Science, History, Geography, Art, Music, PE (Physical Education) i IT/ICT. Nazewnictwo może różnić się między systemami szkolnymi, dlatego uczymy się podstawowych, szeroko rozumianych nazw.

Do mówienia o preferencjach używamy na przykład My favourite subject is Science. I like History because it’s interesting. I’m good at Maths.

Timetable to plan lekcji, lesson to lekcja, break to przerwa, homework to praca domowa, test to sprawdzian/test, a project to projekt. Homework jest rzeczownikiem niepoliczalnym: some homework, a lot of homework, nie „homeworks” w zwykłym znaczeniu pracy domowej.

Do planu lekcji przydają się konstrukcje We have English on Monday. Our first lesson is Maths. Lunch break starts at twelve.

Desk to ławka lub biurko, board to tablica, notebook to zeszyt, textbook to podręcznik, ruler to linijka, pencil case to piórnik, scissors to nożyczki, glue to klej, eraser/rubber to gumka w zależności od odmiany angielskiego.

Nie myl notebook z textbook. Notebook służy do własnych notatek, a textbook jest książką używaną do nauki konkretnego przedmiotu.

Can I…? jest naturalnym sposobem pytania o pozwolenie: Can I open the window? Can I go to the toilet? Could I…? może brzmieć grzeczniej lub bardziej uprzejmie w zależności od sytuacji.

Po can/could używamy podstawowej formy czasownika bez to: Can I borrow a ruler?, nie „Can I to borrow…?”.

Can you repeat that, please? i Could you help me, please? to typowe prośby. Could you…? często brzmi bardziej uprzejmie, ale oba wzorce są poprawne w zwykłych szkolnych sytuacjach.

Please może wystąpić na końcu albo w innej naturalnej pozycji. Najważniejsze jest odróżnienie prośby skierowanej do drugiej osoby od pytania o własne pozwolenie.

What does “borrow” mean? pytamy, gdy widzimy lub słyszymy angielskie słowo, ale nie znamy jego znaczenia. How do you say “linijka” in English? pytamy, gdy znamy wyraz po polsku i chcemy angielski odpowiednik.

Nie mieszaj tych dwóch intencji. What does X mean? = co znaczy X? How do you say X in English? = jak powiedzieć X po angielsku?

Częste polecenia to Open your books, Close your books, Listen, Repeat, Read the text, Write the answer, Work in pairs, Raise your hand i Be quiet. Imperative zwykle zaczyna się od podstawowej formy czasownika.

Rozumienie polecenia jest ważniejsze niż tłumaczenie każdego słowa. Work in pairs oznacza pracę w parach; Raise your hand — podnieś rękę; Turn to page twenty — otwórz/przejdź do strony dwudziestej.

Nie używaj „homeworks” dla zwykłego znaczenia pracy domowej. Mów homework, some homework, a lot of homework.

Nie myl notebook z textbook: pierwszy jest do notatek, drugi to podręcznik.

Po can/could nie dodawaj to: Can I borrow…?, nie „Can I to borrow…?”.

What does X mean? pyta o znaczenie angielskiego X; How do you say X in English? pyta o angielski odpowiednik.

Nie tłumacz pupil jako „źrenica” bez kontekstu — słowo ma też szkolne znaczenie uczeń/uczennica, szczególnie w brytyjskim angielskim.